Geslachtsbepaling A. roseicollis, A. personatus, A. fischeri, A. nigrigenis en de A. lilianae:

1) De bekkentest

Dit is volgens de meeste kwekers de meest betrouwbare test om het geslacht van hun agapornis te bepalen. De test houdt in dat het bekken wordt afgetast met de wijsvinger terwijl u de vogel op z'n rug in uw andere hand houdt. Aan de afstand tussen de bekkenbeentjes kan men min of meer over het geslacht besluiten trekken. Bij de man staan deze bekkenbeentjes zeer kort bij elkaar (2-3 mm). Bij de pop staan ze dan uiteraard breder en dit soms zelfs tot 6 mm. Het spreekt voor zich dat deze test het betrouwbaarst is bij vogels die kweekrijp zijn. De reden dat de pop een breder bekken heeft is dat er later eieren moeten kunnen tussen passeren.
De ervaring leert ons echter dat ook bij deze test niet altijd alles juist is. Zo heb ik verhalen gehoord van kwekers die mannen hadden met zeer brede bekkens en poppen met smallere bekkens...

2) Potentest

De potentest is bij al mijn vogels die ik bezit van toepassing. Op het eerste gezicht lijkt het een rare manier om het geslacht te bepalen, maar als je ziet dat ze blijkt te kloppen dan zou je er op den duur beginnen in te geloven. Bij deze test houdt u de vogel op z'n rug in uw handpalm. Wanneer de vogel in "rust" is kunt u de stand van de middens van de pootjes vergelijken. Bij de mannelijke vogels zult u meestal zien dat de poten op een rechte lijn gehouden worden. Als het over een schuine lijn gaat dan kunt u meestal besluiten dat het om een pop gaat. Deze test is zeker niet 100% betrouwbaar, maar het geeft je nog maar eens een richtpunt als de bekkentest ook twijfelachtig is.

3) Krijstest

Er zijn liefhebbers die ook beweren dat enkel de mannen krijsen als je ze in de hand neemt, maar bij deze test zie ik dat bij mijn vogels ook de popjes soms krijsen. Deze test kan ook een richtpunt zijn als alle andere tests falen.

4) Bekgrootte

Er is nog een test die niet 100% nauwkeurig is, maar toch wel goed als richtpunt. Deze houdt in dat poppen een bredere bekbasis bezitten dan mannen. Deze test is moeilijk als je jongen uit éénzelfde nest wilt vergelijken, omdat deze dan min of meer over dezelfde bekgrootte beschikken.

5) Bijttest

Ik las op internet een artikel over een enquête naar een goede manier voor de geslachtsbepaling bij agaporniden buiten de bekkentest gerekend. In deze enquête las ik dat poppen sneller doorbijten als mannen. Er waren natuurlijk ook mannen bij die steeds direct doorbeten, maar het grootste percentage van doorbijten lag bij de poppen. Ook een handige hulp bij het seksen zou ik zeggen. Deze test is niet ideaal als je ze steeds op je vingers moet uittesten.

6) Observatie

Observatie is ook een zeer goede manier om uw vogels uit te kennen. Bij agaporniden is het namelijk zo dat de popjes nestmateriaal aanbrengen en de mannetjes de popjes voeren. Als alles bovenstaande tests echt niets opleveren, dan kunt u best 2 of meerdere vogels samen plaatsen en ze nauwlettend in de gaten houden. Zo zult u zien welke vogel de voergevende is en welke de voerkrijgende. Als u ziet dat twee vogels voortdurend bij elkaar zitten en elkaar achtervolgen dan kan dat een koppel zijn. Weet echter ook dat twee poppen of twee mannen prima overeen kunnen komen en zelfs een band kunnen aangaan met elkaar. Dit gebeurt als er weinig keuze bestaat uit hun partners van het andere geslacht.
Als u bij deze test ook nog eens nestblokken ophangt en u ziet dat één of meer vogels nestmateriaal aanbrengen, dan kunt u beslissen dat het om vrouwelijke vogels gaat.

7) Beenwijdte

Door het feit dat de bekkenbeentjes van de popjes wijder staan dan van de mannetjes kan men ook stellen dat als de vogel in rust zit de pootjes ook wijder moet open zetten. Dit is een test die wel betrouwbaar is, maar ook niet voor de 100%, want waneer zit een vogel in rust als u erbij staat? Popjes zouden hun pootjes op schouderhoogt houden en mannetjes zouden ze dichter bij elkaar plaatsen.